Բարի գալուստ

eng | arm

Աշխատանքի տեքստի արդիականացման խնդիրների շուրջ. հանդիպում- քննարկում Աղասի Թադևոսյանի հետ
22.12.2011, հինգշաբթի, ժամը 19:00, ՄԻԺԻ Կենտրոն (Մարդու իրավունքների և ժողովրդավարության ինստիտուտ): Այգեձոր 4/1, Երևան: Ուտոպիանան՝ իր «Աշխատանք. Արվեստագետը որպես աշխատավոր, արվեստագետի դերը հասարակության մեջ» նախագծի շրջանակում ներկայացնում է:

Աշխատանք բառը հայերենի բացատրական բառարաններում հիմնականում մեկնաբանված է որպես տանջանք: Այսինքն, դա մի գործողություն է, որը մարդն անում է ստիպված: Բայց միևնույն ժամանակ, անբանությունը, այսինքն ոչինչ չանելը, նույնպես դրական բնութագիր չունի: Այսինքն խնդիրն այն չէ, որ երանելի վիճակը չաշխատելու մեջ է: Դատելով աշխատանքի բացասական մեկնաբանությունների բովանդակությունից, կարելի է ասել, որ աշխատանքի որպես տանջանք մեկնաբանության հիմքում ընկած է այն ընկալումը, որը աշխատողը բանել է ոչ թե իր անձի, այլ՝ այլոց համար, եթե նույնիսկ այլոց դերում սեփական ընտանիքն է: ավելին...

Եթե աշխատանքը մեկնաբանենք անհատական մոտիվացիայի տեսանկյունից, ապա դրա նպատակը կամ փող կամ հաճույք ստանալն է: Առավել նախընտրելին իհարկե, երբ հաճույքով կատարվող աշխատանքը նաև եկամտաբեր է լինում: Սովորաբար մարդ աշխատանքից հաճույք ստանում է այն ժամանակ, երբ այն ծառայում է նրա անձի ինքնարտահայտմանն ու իրացմանը, ինչպես նաև դրա արդյունքում ստեղծվածը գնահատվում է այլոց կողմից: Կամ այլ կերպ ասած մարդու համար աշխատանքն այն ժամանակ է հաճելի, երբ նրա գործադրած ջանքերի արդյունքում ստեղծվում է այնպիսի մի ֆորմա, որը թույլ է տալիս բացահայտել և ի ցույց դնել իր անհատականության մեջ թաքնված բովանդակությունը:

Հենց նման աշխատանքը, երբ անհատի գործունեության արդյունքում ծնվող ֆորման որպես անհատական բովանդակության դրսևորում դառնում է ճանաչելի այլոց համար և մատնաշում ֆորման ստեղծողի հանրային կարևորությունը ու նրան դարձնում ցուցադրելի, դադարում է տանջանք լինելուց, քանի որ մարդու համար իրականում տանջանք է այն, երբ մարդ ստեղծում է ֆորմաներ, որոնք ցուցում են ուրիշին և ստվերում իրեն:

Եթե ասվածը տեղափոխենք մարքսիստական դիսկուրսի, այսինքն աշխատանքի օտարման հիմնախնդրի հարթություն, ապա կարելի է ասել, որ այլոց համար ֆորմաների արտադարության ու վերարտադրության համար մեխանիկաբար իրականացվող աշխատանքն էլ հենց օտարված աշխատանքն է: Կապիտալիզմի պայմաններում ստեղծվում է մի իրավիճակ, երբ մշակութային կոսմոսը, կարգը ձևավորվում է ճշմարտության, կամ կյանքի բովանդակության մասին որոշակի անհատների տեսանկյան առարկայացման կամ ֆորմալիզացման ճանապարհով և քաղաքականությունը որպես իշխանության ձևավորմանն ուղղված գործողություն, ծառայում այդ սուբյեկտների տեսանկյունների ֆորմագոյացմանը և դրանց վերարտադրության համար նպաստավոր ու համարժեք մշակութային կոսմոսի/կարգի ձևավորմանը:

Այսինքն, կարելի է ասել, որ կապիտալիզմը միաժամանակ և տեքստ է և ինստիտուտ: Ու հավելելով, կցանկանայի նկատել, որ այն տեքստ է, երբ իրեն բնորոշ ֆորմաների միջոցով ներկայանում է որպես ճշմարտության բովանդակության մասին տեսանկյուն, իսկ վեր է ածվում ինստիտուտի, երբ իր տեքստի հիման վրա սկսում է իրականացնել ֆորմաների արտադրության, վերարտադրության, շուկայի միջոցով դրանց շրջանառության ու հավելյալ արժեքի տնօրինման գործընթացները:

Աղասի Թադևոսյանը մասնագիտացած է սոցիալմշակութային մարդաբանության և ազգագրության բնագավառներում: Աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և Ազգագրության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող և ԵՊՀ-ում որպես դասախոս: Դասավանդում է Մշակութաբանության և Ազգագրության մագիստրատուրաներում “Մշակույթ և քաղաքականություն” և ”Մշակութային մարդաբանություն առարկաները”: Գիտական հետազոտության շրջանակները վերաբերում են տեքստի ու ֆորմայի խնդիրներին ավանդական ու արդիական մշակույթներում, ՀՀ-ում տրանզիցիոն և մոդեռնիզացիոն հիմնախնդիրներին, հետսովետականության երևույթին, քաղաքային մշակույթի ու առօրեականության ուսումնասիրությանը: Նշված թեմաներով ունի հրատարակած ավելի քան տասնյակ մենագրություններ ու բազմաթիվ գիտական հոդվածներ: Հրատարկել է նաև բազմաթիվ հասարակագիտական ու քաղաքական էսսեներ, վերլուծություններ: Վերջին երեք տարում հրատարակում է իր էսսեները հիմնականում www.prm.am կայքում:
պակաս...

“Էյֆորիա” ֆիլմի ցուցադրություն- քննարկումը. hեղինակներ` Արևիկ Մարտիրոսյան եւ Վահե Բուդումյան
21.10.2011, երեքշաբթի, ժամը 18.30, ՄԻԺԻ Կենտրոն (Մարդու իրավունքների և ժողովրդավարության ինստիտուտ): Այգեձոր 4/1, Երևան: Ուտոպիանան՝ իր «Աշխատանք. Արվեստագետը որպես աշխատավոր, արվեստագետի դերը հասարակության մեջ» նախագծի շրջանակում ներկայացնում է:

... Էյֆորիա. (հին հուն. εὖ` «լավ» եւ φέρειν` «կրել») զգացմունքային եւ մտավոր վիճակ` բնութագրվող ցնծության եւ երջանկության ուժեղ զգացողությամբ:

2011թ. հունվարի 1-ին քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանի որոշմամբ Երևանում արգելվեց բացօթյա առեւտուրը, ինչին հաջորդեցին բողոքի պարբերական ակցիաներ: Ապրուստի միակ միջոցը կորցրած բացօթյա առեւտրով զբաղվող անձինք պահանջում էին վերականգնել իրենց աշխատատեղերը: Բողոքի ցույցեր տեղի ունեցան տարբեր պետական կառույցների առջև` Քաղաքապետարան, Կառավարության շենք, Հայաստանի հանրապետական կուսակցության (ՀՀԿ) կենտրոնական գրասենյակ, Նախագահական նստավայր, միաժամանակ կազմակերպվեցին ստորագրահավաքներ, մամուլի ասուլիսներ եւ հանրային լսումներ: Սակայն առեւտրականներին խոստացված այլընտրանքային լուծումներն այդպես էլ չիրագործվեցին` խնդիրը թողնելով անլուծում: ավելին...

Արվեստ և սոլիդարություն. արվեստի աշխատողների ինքնակազմակերպման հեռանկարները
18.10.2011, երեքշաբթի, ժամը 18.30, ՄԻԺԻ Կենտրոն (Մարդու իրավունքների և ժողովրդավարության ինստիտուտ): Այգեձոր 4/1, Երևան: Ուտոպիանան՝ իր «Աշխատանք. Արվեստագետը որպես աշխատավոր, արվեստագետի դերը հասարակության մեջ» նախագծի շրջանակում ներկայացնում է՝

Ինչպես բոլոր աշխատավորները, արվեստի աշխատողները ևս բախվում են շահագործման, աշխատանքային ոչ բարենպաստ պայմանների ու միջավայրի, մարդու իրավունքների ոտնահարումների: Մյուս կողմից, ստեղծագործական ու արվեստագիտական աշխատանքը յուրահատկություններ ունի աշխատանքային հարաբերությունների իմաստով, քանի որ (ա) շատ դեպքերում արվեստագետն ինքն է իր գործատուն, (բ) հաճախ արվեստի աշխատողները կենտրոնացած չեն միասնական արտադրության մեջ և այլն: ավելին...

Ճտերը աշնանն են հաշվում
20 սեպտեմբերի 2011, ժամը 18:30, ՄԻԺԻ (Մարդու Իրավունքների և Ժողովրդավարության Ինստիտուտ) կենտրոն. Այգեձոր 4/1, Երևան: ՀՀ Մշակույթի նախարարությունը՝ հաշվետու ժամանակակից արվեստի գործիչների և ոլորտում գործող կազմակերպությունների առջև

Ինչպե՞ս է գործում ՀՀ Մշակույթի նախարարության և ժամանակակից արվեստի միջավայրում գործող արվեստագետների ու հասարակական կազմակերպությունների միջև կապը: Աջակցության ու խրախուսման ինչպիսի՞ մեխանիզմներ են կիրառվում Մշակույթի նախարարության կողմից նրանց աշխատանքը խթանելու ուղղությամբ: ավելին...

Ի՞նչ է անում Մշակույթի նախարարությունը մշակույթի բնագավառում գործող հասարակական կազմակերպություններին տարածքով ապահովելու ուղղությամբ: Արդյո՞ք գոյություն ունի նման պրակտիկա և համապատասխան պայմանավորվածություն Երևանի քաղաքապետարանի հետ:

Որո՞նք են ներկայումս ժամանակակից արվեստի բնագավառում ՀՀ Մշակույթի նախարարության կողմից նախաձեռնված և աջակցվող ծրագրերը: Արդյո՞ք կա հեռավոր և մոտ ապագայի համար մշակված հստակ ռազմավարական և մարտավարական ծրագիր (և եթե այո, ինչպե՞ս կարելի է ծանոթանալ այդ ծրագրին)

Ինչպե՞ս է կազմակերպվում Մշակույթի նախարարության կայքի թարմացումը: Որո՞նք են այն հնարավոր ուղիները, որոնցով մշակույթի գործիչը կամ արվեստագետը կկարողանա տեղեկանալ ժամանակակից արվեստի բնագավառի ընթացիկ և նախատեսվող ծրագրերին:

Ինչպիսի՞ն է ՀՀ Մշակույթի նախարարության մոտեցումը մշակույթի և արվեստի բնագավառի գործիչների աշխատանքի, աշխատանքի վարձատրության, վերապատրաստման խնդիրներին:

Ահա հարցադրումներ, որ Ուտոպիանա.ամ մշակութային-հասարակական կազմակերպությունը՝ որպես 2001թ.-ից մինչ օրս հայաստանյան ժամանակակից արվեստի բնագավառում գործող սակավաթիվ կազմակերպություններից մեկը, կբարձրացնի ՀՀ Մշակույթի նախարարության Ժամանակակից արվեստի վարչության պետ Սոնա Հարությունյանի հետ հանդիպում-քննարկման ժամանակ: Հանդիպումը կկազմակերպվի Ուտոպիանայի կողմից 2011-2012թթ.-ին զարգացվող «Աշխատանքի սահմանումը. Արվեստագետի տեղը հասարակության մեջ» տարեկան թեմատիկ նախագծի շրջանակում: Հանդիպմանը հրավիրում ենք մասնակցել ժամանակակից արվեստի բնագավառում ստեղծագործող և աշխատող գործիչների, ակտիվիստների, հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների և բոլոր նրանց, ում հետաքրքրում են վերոշարադրյալ հարցադրումները և ովքեր սեփական հարցադրումներն ունեն անելու ՀՀ մշակույթի նախարարությանը:

Ձևավորված հարցադրումներն, արդյունքում, գրավոր ձևով կներկայացվեն ՀՀ Մշակույթի նախարարություն: Նման հանդիպման կազմակերպումը նպատակ ունի պարբերական դարձնել նախարարության և դաշտի գործիչների հանդիպումներն ու երկխոսությունը և առավել թափանցիկ դարձնել նախարարության գործունեությունը:

Ժամանակն է պահանջատերը լինել սեփական շահերի ու հաշվետվություն պահանջել այդ շահերի պաշտպանության համար պատասխանատու պաշտոնական ներկայացուցչից:
պակաս...

“Like That. Polyvinyl acetate”/Նման մի բան. Պոլիվինիլ ացետատ
27.07.2011-27.08.2011. Համադրողներ՝ Վահագն Ղուկասյան (Գյումրի, ԳԺԱԿ) և Արման Գրիգորյան (Երևան, ԱԻԿԱ): Նախագծի իրականացման վայրը Հարություն և Արմինե Կալենցների տուն-թանգարան ( Հ.Կալենցի 18, Երևան), երկրորդ հարկ:

Ինչպիսի՞ պատկերներ, կերպարային ֆորմաներ և արտիստիկ գաղափարներ են հղանում Ապագայի անդասակարգ հասարակություն կառուցողների թոռները, ովքեր ստեղծագործում են Անցյալի դասակարգային հասարակարգերի ռեստավրացիայի պայմաններում:

"Like That. Polyvinyl acetate" նախագիծը յուրօրինակ մի փորձ է թանգարանային տարածքում ( հայկական մոդեռնի դասականներ Արմինե և Հարություն Կալենցների տուն-թանգարանում) խոսակցություն սկսել Հայաստանի ժամանակակից արվեստի առանձնահատուկ խնդիրների շուրջ: Նախագիծը նպատակ ունի արվեստի քննադատական դիսկուրսին մասնակից դարձնել իրենց ստեղծագործական ուղին նոր սկսող տակավին երիատասարդ արվեստագետներին և արվեստի քննադատներին: Նախագծի շրջանակում կկազմակերպվի Գյումրու և Երևանի երիտասարդ արվեստագետների տարբեր մեդիաներով կատարված աշխատանքների ցուցադրություն, կերպարվեստում նոր նյութերի օգտագործմամբ հետաքրքրվող արվեստագետների աշխատանքների պրեզենտացիաներ ու քննարկումներ:

27.07.2011. 15:00-ին՝ Բացում, 16:00-19:00-ին՝ Բանախոսությունների շարք, քննարկում

Լիլիթ Սարգսյան «Ռեֆորմատիվ սոցռեալիզմը Ձնհալի տարիներին», Մանե Պետոյան «60-ականների Հայկական գեղանկարչական ոճի ձևավորումը», Կարինե Գուսրենկո «Գյումրու միջազգային բիենալեն Հայաստանի ժամանակակից արվեստի համատեքստում», Արման Գրիգորյան «Դավիթ Կարեյանի Նոր Լոկալությունը և նկարչության զարգացման միտումները»

Ձայն՝ «Ձայն չունեցողներին» նախագծին

Անսպառ էներգիայով, ջախջախիչ հումորով, ամեն օր հաստատվող ու 1969 թվականից երբևէ չընդհատված պատմական համընթացությամբ՝ Կարոլ Ռուսսոպուլոս դը Կալբերմատեն, միայնակ կամ խմբով, շարունակում էր հայտնաբերել էսսեի ու տեսողական վերլուծության նոր ձևեր՝ վավերագրելով ֆեմինիստական, միասեռական, աշխատավորական ու հակաիմպերիալիստական բնույթի պայքարներ: Նրա հսկայական ստեղծագործությունն ամփոփում է պայքարի 40 տարի՝ միշտ հաղթանակած խելացիության և քաղաքական իրազեկվածության ուժով օրենսդրական դաշտում, երբևէ չհաղթված մտածողության ու գործողության առավել անկայուն դաշտում:

ՄՐՑՈՒՅԹ

2010թ-ին Ուտոպիանան հայտարարել էր բազմամեդիա մրցույթ իր Մայր-դուստր՝ եռակողմ հարաբերություն նախագծի շրջանակներում։ Մրցույթին ներկայացվել են միայն գրական գործեր: Գործերին կարող եք ծանոթանալ և նախընտրած գործի օգտին քվեարկել մեր կայքում, ինչպես նաև Facebook-յան մեր էջում:

Գործերը դրվում են բաց քննարկման: Մրցույթի արդյունքներն ամփոփելիս կկարևորվեն նաև քվեարկողների հիմնավորումները այս կամ այն գործի վերաբերյալ:

Շնորհակալություն և հաճելի ընթերցում...

ՈւՏՈՊԻԱԿԱՆ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄՆԵՐ «Աշխատանք» թեմայի շուրջ

25.09-26.09.2010

Բելգիացի ռեժիսոր Մարիան Հանդվերքերի «Անդրե Գորց» դոկումենտալ ֆիլմի ցուցադրւթյուն (1990, 28ր)

Հանդիպում-բանավեճ սոցիոլոգ, փիլիսոփա Մաուրիցիո Լացարատոյի մասնակցությամբ

Արվեստագետ Անժելա Մելիտոպուլոսի և սոցիոլոգ, փիլիսոփա Մաուրիցիո Լացարատոյի «Ասսամբլաժ» ֆիլմի ցուցադրություն (62ր)

Անժելա Մելիտոպուլոս, «Իրերի լեզուն», (2006, 33ր), վիդեո նախագծի ցուցադրություն:

ՄԻԽԱԻԼ ԿԱՐԻԿԻՍ

12.09.2010

Ուտոպիանան Բրիտանական խորհրդի և Եվրոպական Մշակութային հիմնադրամի աջակցությամբ ներկայացնում է հանդիպում-ծանոթություն արվեստագետ-երաժիշտ Միխայիլ Կարիկիսի հետ:

7-րդ ԳՅՈՒՄՐԻ ԲԻԵՆԱԼԵ

10.09-20.09.2010

Գյումրու ժամանակակից արվեստի կենտրոնի հետ համագործակցաբար` Ուտոպիանան հանդիսանում է 2010թ. սեպտեմբերին կայանալիք Գյումրու ժամանակակից արվեստի 7-րդ Բիենալեի կազմակերպիչներից մեկը: Ուտոպիանան carte blanch է ստացել` միջազգային այս բիենալեին իր հայեցողությամբ արվեստագետների հրավիրելու համար: 7-րդ Բիենալեի թեման է “Արխիվի արխիվացումը կամ ապագայի հիշողությունը”:

"ՄԵԿ ՈՉ, ԲԱԶՄԱԹԻՎ ԱՅՈՆԵՐ"

Արվեստի միջամտությունները /ինտերվենցիա/ քաղաքական շարժումներում

21.08.2010

Ուտոպիանան իր “Կեր ու Բանիր” տարեկան թեմատիկ նախագծի շրջանակներում ներկայացնում է հանդիպում-ծանոթություն արվեստագետ-ակտիվիստ Օլիվեր Ռեսսլերի հետ:

The dislocations characteristic of the "great transformations" and "great crises" that have become the overriding present of our daily lives make it difficult to understand how to organize and analyze the dichotomous dispositives of labor and capital or economy and politics. The fact of the matter is that what man himself has produced dominates him. In other words, his libido is wholly invested in work. What can we learn by examining these questions as they appear in the world of "non-commercial" art? Although art, by its nature, is not a profit-seeking activity, it nevertheless constitutes part of the market, even if its principle commodity value resides precisely in the fact that it is not commercial. This circumstance imposes constraints on the artist's freedom of expression, but also offers, perhaps, the critical attitude or ratio required to transgress it. Questions of critical attitude aside, what is art's place in society and who, in the final analysis, is the artist? The artist's work or, more often, creation is considered to be non-alienated labor, that is, subjectivity, a self-producing phenomenon. "Ordinary" work, on the other hand, is considered to be a means of earning a livelihood, the condition for survival. When we say "mechanism of self-assurance," are we not talking about art, albeit indirectly? How far can art accompany the individual in the activity of producing herself as an exceptional subject who cannot be reduced to the norms applicable to work, that is, to the one function that determines the individual's place in society? Is it possible to discover and think, by means of art or artistic practice, the general emancipation of a society based on wage-labor?

Under the title provided by the Armenian saying "Bread and Cheese, Eat and Work," we wish to elaborate a long-term project in which research, colloquia, and advanced individual scholarship will be focused on interrogating the concept of Work. Relevant issues include Art's place in society; aesthetic and socio-economic/political values; Work and gender issues; Work and Utopias of stable development, and so on. The list of overarching themes will be extended in accordance with the suggestions of project participants. This approach to the question will help us understand the mechanisms that sustain the Imaginary of any society whatsoever. The central task is an in-depth examination, with the field of art serving a platform, of the concept of work. Those interested in participating in the project or in submitting suggestions are invited to apply before June 10, 2010 to the project director, Anna Barseghian Diese E-Mail-Adresse ist gegen Spambots geschützt! JavaScript muss aktiviert werden, damit sie angezeigt werden kann.